سی و سه پل (پل الله وردی خان)، بنایی منحصر به فرد از دوره صفوی است که در انتهای خیابان چهارباغ عباسی قرار دارد. این پل زیبا؛ در دوره شاه عباس صفوی با مصالحی از آجر و ساروج بر روی رودخانه زاینده رود به منظور اتصال میان شمال و جنوب اصفهان ساخته شده است. طاق نماها و ورودی های سی و سه پل که از ویژگی های مهم آن می باشند، محل عبور سواره از پیاده را جدا می کرده است. این پل كه در نوع خود شاهكار بی نظیری از آثار دوره شاه عباس اول صفوی است؛ به هزینه و نظارت سردار معروف او "الله وردی خان"‌ بنا گردیده. نام های دیگری برای این پل استفاده می شده که از آن میان می توان به "سی و سه چشمه"، "چهار باغ"، "جلفا" و بالاخره "زاینده رود" اشاره کرد. تاریخ بنای این پل را "شیخ علی نقی كمره ای" شاعر دوره شاه عباس در یك قطعه شعر به تاریخ سال 1005  ه.ق. ذكر كرده که این سال مقارن ایامی است كه خیابان چهارباغ نیز احداث شده است. طول سی و سه پل حدود 300 متر و عرض آن حدود 14 متر  می باشد و طولانی ترین پل ساخته شده بر روی زاینده رود است. این پل که چهارباغ عباسی را به چهارباغ بالا متصل می کند قبلا 40 چشمه داشته اما امروز بیش از سی و سه چشمه آن باقی نمانده و بقیه آنها مسدود شده اند. در دوره صفویه مراسم جشن آبریزان یا آب پاشان در كنار این پل برگزار میشده که در سفرنامه های سیاحان اروپایی آن دوران؛ به برگزاری این جشن اشاره هایی شده است. ارامنه جلفای اصفهان هم مراسم خاج شویان خود را در محدوده همین پل برگزار می كرده اند. این پل یكی از شاهكارهای معماری و پل سازی ایران محسوب می شود و از زیبایی و عظمت منحصر به فردی برخودار است.